The words 1. cela 2. kheṭa 3. kaṭuka and 4. kāṇḍa at the end of a tat-puruṣa samāsa have acute accent (udātta) on the first syllable when a reproach is meant.,
Thus पुत्रचेल꣡म्, भार्याचेल꣡म्, उपानत्खेट꣡म्, नगरखेट꣡म्, (खेट इति तृणनाम, तद्वद् दुर्बला उपानत्) दधिक꣡टुकम् (कटुकमस्वादु) उदश्वित्क꣡टुकम्, भूतका꣡ण्डम् ( काण्डमिति शरनाम, तद्यथा सत्वपीडाकरमेवं भूतमपि) प्रजाका꣡ण्डम् ॥ The reproach is denoted of the sons &c by comparing them to चेल &c. The analysis will be पुत्रश्चेलमिव i. e. चेलवत् तुच्छम् and the compounding takes place under (II. I. 56): the Vyaghradi class being an akrtigana. When reproach is not meant, we have परमचेलम् ॥,