In a tat-puruṣa samāsa the words of two syllables and ajin have acute accent (udātta) on the final when preceded by upa but not when they are gaura etc.,
Thus उपगतो देवः = उपदेवः꣡, उपेन्द्रः꣡, उपसोमः꣡, उपहोडः꣡, उपाजिन꣡म् ॥ But not so in उपगौरः, उपनैषः &c.
1 गौर, 2 तैष (नैष) 3 तैल, 4 लेट, 5 लोट, 6 जिह्वा, 7 कृष्ण (कृष्णा) 8 कन्या, 9 गुध (गुड) 10 कल्प, 11 पाठ
Why \in a Tatpurusha\? Observe उपगतः सोमोऽस्य = उपसोमः ॥,