The iṭ is optionally added to endings of the ātmanepada Benedictive and s-Aorist, after vṛ and ṝ ending roots.,
As वृषीष्ट or वरिषीष्ट, प्रावृषीष्ट (1.2.12 no guna) प्रावरिषीष्ट, आस्तरिषीष्ट, आस्तीर्षीष्ट ॥ सिचिखस्वपि, अवृत, अवरिष्ट, अवरीष्ट, प्रावृत, प्रावरिष्ट, प्रावरीष्ट, आस्तीर्ष्ट, आस्तरिष्ट, आस्तरीष्ट ॥ आत्मनेपदेष्विति किम् ? प्रावारिष्टाम्, प्रावारिषुः ॥ लिङः प्रत्युदाहरणं न दर्शितमसंभवादिटोऽवलादित्वादिति ॥
Why in the Atmanepada? Observe प्रावारिष्टाम्, प्रावारिषुः ॥ No counterexamples of Benedictive Parasmaipadi are given, as the affixes not being वलादि, the इट् can never be added to them.,