After a numeral, the first vowel of a word denoting mass in its widest sense (with the exception of śāṇa) gets the vṛddhi before a taddhita affix having an indicatory ñ , ṇ or k when the word so formed does not mean a Name.,
As द्वौ कुडवौ प्रयोजनमस्य = द्विकौडविकः 5.1.109 द्वाभ्यां सुवर्णाभ्यां क्रीतं = द्विसौवर्णिकम् 5.1.37, त्रिसौवर्णिकम् ॥ The taddhita affix is optionally elided, see vartika to 5.1.29. When the affix is elided there can be no Vriddhi, as द्विसुवर्णम् ॥ Similarly द्विनैष्किकम्, त्रिनैष्किकम् (V. I. 30). Why 'when it is not a name'? Observe पाञ्चलोहितिकम्, पाञ्चकपालिकम् (= पञ्चलोहित्यः or कपलानि परिमाणमस्य (V. I. 30) The whole word is a Name here. Why with the exception of शाण? Observe द्वैशाणम्, त्रैशाणम् formed with अण् (V. I. 35) and (V. I. 36). Some read the sutra as असंज्ञाशाणकुलिजानाम् so that कुलिज is also excepted, as द्वैकुलिजिकः (5.1.55 द्वेकुलिजे प्रयोजनमस्य) ॥,