√barba

gatau

Gaṇa 1 · bhvadi · 1.0484

√barba

gatau

barba · gatO

Open source table

Vidyut dhatupatha.tsv

Words from this dhātu

12 dictionary-linked words using source citations and guṇa/vṛddhi stem signals.

Root Word

Meaning

Class

Source

√barba

gatau

1

Dhātupāṭha

Exploring Root: √barba

Words Starting with Root

barbā

f. a species of Ocimum L. 090895 722,1 142960

Open meaning
barbaṇā

A blue fly.

Open meaning
barbara

mfn. born in the country of the barbarians g. takṣaśīlādi. 091877 728,2 144433 mfn. (fr. barbara) g. dhūmādi. 091878 728,2 144434

Open meaning
bārbara

mfn. born in the country of the barbarians g. takṣaśīlādi. 091877 728,2 144433 mfn. (fr. barbara) g. dhūmādi. 091878 728,2 144434

Open meaning
barbaraḥ

1 One not an Aryan, a barbarian, low fellow.

2 A fool, block-head; śṛṇu re barbara H. 2.

Open meaning
bārbarīṭa

m. (only L.) the kernel of the mango fruit 728,2 144435 m. a young shoot 728,2 144436 m. tin 728,2 144437 m. the son of a harlot. 091879 728,2 144438

Open meaning
barbaṭa

m. Dolichos Catjang L. (cf. baraṭa) 722,1 142917 f. id. L. 722,1 142918 f. a harlot L. 090883 722,1 142919

Open meaning
barbaṭaḥ

A kind of grain (rājamāṣa).

Open meaning
barbaṭī

1 A kind of grain (rājamā- ṣa).

2 A harlot, prostitute.

Open meaning
bārbaṭīraḥ

1 The kernel of the mango-fruit.

2 Tin.

3 A young shoot.

4 The son of a harlot.

Open meaning

Words Starting with Guṇa of Root

No linked words in this group yet.

Words starting with Vṛddhi of Root

No linked words in this group yet.

Other Linked Words

dāsaḥ

1 A slave, servant in general; gṛhakarmadāsāḥ Bh. 1. 1; gṛhaº, karmaº &c.

2 A fisherman.

3 A Śūdra, a man of the fourth caste.

4 A knowing man, one who knows the universal spirit.

5 N. of Vṛtrāsura.

6 A demon.

7 A savage, barba- rian (opp. ārya).

8 A worthy re- cipient (dānapātra).

9 A word added to the name of a Śūdra; cf. gupta. Comp. anudāsaḥ ‘a slave of a slave’, the humblest of the ser-...

Open meaning
kirātaḥ

[kiraṃ paryaṃtabhūmiṃ atati gacchatī- ti kirātaḥ] 1 N. of a degraded mountain tribe who live by hunting, a mountaineer; vaiyākaraṇakirātādapaśa- bdamṛgāḥ kva yāṃtu saṃtrastāḥ. yadi naṭagaṇakaci- kitsaka vaitālikavadanakaṃdarā na syuḥ.. Su- bhāsh.; Pt. 1. 17; paryaṃtāśrayibhirnijasya sadṛśaṃ nāmnaḥ kirātaiḥ kṛtaṃ Ratn. 2. 3; Ku. 1. 6, 15.

2 A savage, barba- rian.

3 A dwarf.

4 A groom, a horseman.

5 N. of Śiva...

Open meaning

Loading search…