नस् तद्धिते

Thus आग्निशर्म्मिः, औडुलोमिः, सारलोमिः from अग्निशर्मन्, उडुलोमन्, and सरलोमन् with the Taddhita affix इञ् 4.1.96. Why do we say 'ending in म्'? Observe सात्वतः ॥ Why 'before a Taddhita affix'? Observe शर्मणा, शर्मणे ॥

Vart:- The final न् with the vowel that precedes it, is dropped before a Taddhita in the following : 1. सब्रह्मचारिन् - साब्रह्मचाराः 4.3.120, 2. पीठसर्पिन् - पैठसर्पाः 4.3.120, 3. कलापिन् - कालापाः 4.3.108 and 4.2.59, 4. कुथुमिन् - कौथुमाः 4.3.101, 5. तैतिलिन् - तैतिलाः 4.3.116, 6. जाजलिन् -जाजलाः 4.2.59, 7. लाङ्गलिन् — लाङ्गलाः, 8. शिलालिन् - शैलालाः, 9. शिखण्डिन् - शैखण्डाः, 10. सुकरसद्मन् - सौकर सद्माः, 11. सुपर्वन् - सौपर्वाः ॥ In the above those which end in इन्, elide the इन् in spite of 6.4.164, and those in अन् contradict 6.4.167.

Vart:- अश्मन् loses its अन् before a Taddhita affix meaning 'prepared there with' : as, आश्मः, otherwise आश्मनः ॥

Vart:- Of चर्मन्, the अन् is elided when meaning 'a sheath or purse': as, चार्म कोशः 4.3.134, otherwise चार्मणः ॥

Vart:- The अन् of श्वन् is elided when the sense is 'to contract', as शौवः संकोचः 4.3.120, otherwise शौवनः ॥

Vart:- The Indeclinables like सायंप्रातिकः &c are formed by the टि elision : as सायंप्रातिकः, पौनः पुनिकः, बाह्यः, कौतस्कुतः (formed by ठञ् 4.3.11). But not before the affixes व्यु and व्युल्, as आरातीयः, शाश्वतिकः ॥ Panini himself has shown the exception, in the case of श्वाश्वतिक, by using it in 2.4.9. So also शाश्वतम् ॥,